INTERESIMI I SHTETIT SHQIPTAR PËR SHQIPTARËT NË JUGOSLLAVI NË VITET 20-30 TË SHEK.XX

Abstrakti

Periudha e viteve ‘20-‘30 të shek.XX dhe veçanërisht vitet 1925-1939, janë të lidhura aq fort me emrin e Ahmet Zogut, saqë rëndom ato vite quhen “koha e Zogut”. Ky emërtim i përdorur, sipas rastit, me sens negativ ose pozitiv, ka ardhur gjithsesi i natyrshëm për shkak të gjurmëve që personaliteti dhe veprimtaria e tij e spikatur lanë në këtë hark kohor, veprimtari, e cila konsiston në konfirmimin e pavarësisë së Shqipërisë dhe me hapat për konsolidimin e shtetit shqiptar.
Në kuadër të veprimtarisë së gjithanshme të një shteti, të marrëdhënieve të tij ndërkombëtare e të brendshme, në përpjekjet e tij për sigurimin e qetësisë e të rendit, për zhvillimin e ekonomisë, të arsimit e të kulturës kombëtare, mandej të përkrahjes së bashkëkombësve që jetojnë në trevat e veta jashtë shtetit kombëtar, si edhe të diasporës etj., roli i elitës drejtuese të një vendi dhe i figurës qendrore të saj është i padiskutueshëm. Në rastin e Shqipërisë së asaj kohe, kjo ka qenë një e vërtetë absolute.